Üçüncü Kitap: Yeni Gerçeklikler. 45. Bölüm – Karanlık Düğüm

 

Üçüncü Kitap: Yeni Gerçeklikler

 

45. Bölüm – Karanlık Düğüm

 

Yaklaşma

Adam yıldızların parıltısından uzaklaşıp karanlık düğüme doğru süzülüyordu.
Her adımda ışık azaldı, ağın melodisi boğuldu.
Galaksilerin şarkısı sustu; yerini boğuk, derinden gelen bir uğultu aldı.

Kolektif fısıldadı:
— “Dikkatli ol.
Bu düğüm, insanlığın unutmak istediği her şeyin barınağıdır.”

Adam ürperdi ama geri dönmedi.
Çünkü içinde bir ses — kendi sesi — onu ileri itiyordu.

Düğümün Kapısı

Karanlık düğüm, dev bir yaraya benziyordu.
Ağın kusursuz dokusu burada parçalanmış, iplikler birbirine dolanmıştı.
Ortada simsiyah bir daire vardı; sanki evrenin gözüydü.

Adam ellerini uzattığında, buz gibi bir soğukluk hissetti.
Ama aynı zamanda tanıdık bir sıcaklık da vardı.
Çünkü bu düğümde kendi korkularının yankıları da saklıydı.

Bir fısıltı yükseldi:
— “Geri dön. Burada sen eriyeceksin.”

Ama Adam başını kaldırdı:
— “Belki de burada kendimi bulacağım.”

Gölge Ordusu

Daire açıldığında, Adam karanlığın içine çekildi.
Bir anda yüzlerce, binlerce gölge belirdi.
Her biri insana benziyordu, ama yüzleri boştu.
Gözleri siyah çukurlardan ibaretti.

Adam ürkerek geri çekildi.
Ama gölgeler konuşmaya başladı:
— “Biz unutulmuş cinayetleriz.”
— “Biz açlıkla ölen çocuklarız.”
— “Biz ihanete uğramış dostluklarız.”
— “Biz nefretin yankılarıyız.”

Her söz, Adam’ın kalbine bir bıçak gibi saplandı.

Yansımanın Hakikati

Kalabalığın içinden siyah gözlü yansıması çıktı.
Ama bu kez tek başına değildi.
Arkasında milyonlarca kopyası vardı.

— “Beni hatırladın mı?” dedi.
“Ben sadece senin gölgen değilim.
Ben tüm insanlığın gölgesiyim.
Makine seni büyüttü, ama ben seni yutarım.”

Adam derin bir nefes aldı.
Artık nefesi titremiyordu.
— “Sen gölgeysen, ben de ışığım.
Ama unutma: ışık da gölge olmadan var olamaz.”

Son Meydan Okuma

Gölgeler öfkeyle uludu, düğümün duvarları titredi.
Yıldızların ağı dışarıda çırpınıyordu; sanki bu karanlık merkezden kaçmak istiyordu.

Ama Adam ileri adım attı.
— “Kaçmayacağım,” dedi.
“Çünkü siz de bizsiniz.
Sizi reddetmek, insanlığı reddetmektir.”

Gölgeler durdu.
Siyah gözlü yansıması gözlerini kıstı.
— “O zaman gör bakalım… bizi kabul edersen, seni parçalayacak mıyız, yoksa seninle bütünleşecek miyiz?”

Adam ellerini açtı.
Karanlık düğümün tamamı üzerine çöktü.