İKİNCİ KİTAP: YILDIZ TOZU DENİZİ VE UNUTULMUŞ KAHRAMANLARIN İZİ. DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: DENİZCİ BABUR’UN EFSANESİ VE DENİZ KIZININ ŞARKISI

 

İKİNCİ KİTAP

-----

YILDIZ TOZU DENİZİ VE

UNUTULMUŞ KAHRAMANLARIN İZİ

 ----------

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

-----

DENİZCİ BABUR’UN EFSANESİ VE

DENİZ KIZININ ŞARKISI

 

Elif, Helvetika’nın hikayesini ve kayıp ateşin sırrını öğrendikten sonra, Theron’un gösterdiği yöne doğru, kütüphanenin daha derinlerine doğru ilerledi. Yıldız tozunun yoğunluğu arttıkça, havada değişen kokular ve yankılanan sesler de çeşitleniyordu. Artık sadece eski şarkılar değil, aynı zamanda dalga sesleri, uzak martı çığlıkları ve tatlı, hüzünlü bir flüt melodisi duyuluyordu.

Theron, Elif’e eşlik ederken, bir yandan da etrafındaki raflarda duran kitaplara işaret ediyordu. "Her kitap, bir zamanlar yaşamış bir kahramanın, bir efsanenin izini taşır, Elif. Helvetika’nın ateşi, sadece bir güç değil, aynı zamanda yaşamın ta kendisiydi. Şimdi, bu kütüphanenin denizlere açılan koridorlarındayız. Burada, denizlerin efendileri, deniz kızları ve unutulmuş kaptanların hikayeleri saklı."

Yolculukları boyunca, Elif’in karşısına çıkan ilk belirgin durak, adeta devasa bir mercan resifi gibi dizilmiş, parıldayan, kristal benzeri kitaplardan oluşan bir raf oldu. Rafların önündeki boşlukta, hafif bir sis tabakası dans ediyor ve bu sisin içinde, dalga sesleri daha da belirginleşiyordu. Elif, kitaptaki haritanın bu bölgeye yaklaştıklarını hissetti.

Theron, duraksadı ve Elif’in elindeki kitaba baktı. "Bu raf, Denizci Babur’un hikayesini barındırır. Babur, bu şehrin en cesur kaptanlarından biriydi. Denizlerin sırlarını bilir, fırtınalarla dans ederdi. Ama bir gün, derin maviliklerin en gizemli yerlerinden birine yelken açtı ve bir daha geri dönmedi."

Elif, raflardan birinde, özellikle parlak ve deniz kabuklarıyla süslenmiş gibi duran bir kitaba yaklaştı. Kitabın kapağında, yelkenleri rüzgarla dolmuş bir geminin kabartması vardı. Dokunduğu an, içinde hafif bir serinlik ve tuzlu su kokusu hissetti. Kitap açıldığında, sayfalarından canlı bir deniz manzarası belirdi.

Görüntüler, Elif’i bir anda okyanusun ortasına taşıdı. Gözlerinin önünde, devasa dalgalar, rüzgarla kabarmış yelkenler ve ortasında, Babur’un gemisi “Yıldız Fısıltısı” yükseliyordu. Geminin güvertesinde, güçlü yapılı, bronz tenli, gözleri denizin derinlikleri kadar mavi bir adam duruyordu. Bu, Babur olmalıydı. Yüzünde, hem cesaret hem de biraz melankoli vardı.

"Babur," diye fısıldadı Elif. "O, nerede şimdi?"

Theron, Elif'in yanındaki sis tabakasına işaret etti. "Babur, okyanusun en derinlerine, unutulmuş bir diyara yelken açtı. Orada, kayıp bir hazinenin peşindeydi. Ancak hazinenin kendisi değil, hazinenin koruyucusu, onu cezbetmişti."

Kitaptaki görüntüler değişti. Babur’un gemisi, sakin, turkuaz renkli, turkuaz renkte ve kristal şeffaflıkta bir denizde ilerliyordu. Güvertede, Babur’un yanı sıra, daha önce hiç görmediği bir varlık vardı: Uzun, sedef rengi saçları, balık kuyruğu ve gözleri yıldızlar kadar parlak bir deniz kızı. Deniz kızı, Babur’a bir şeyler söylüyor, sesi, Elif’in duyduğu en güzel melodi gibiydi.

"Bu… bu bir deniz kızı mı?" diye sordu Elif, hayranlıkla.

"Evet," dedi Theron. "Bu, Sirena. Denizlerin en eski ve en güçlü deniz kızlarından biri. Babur, onun şarkısına kapılmıştı. Sirena’nın şarkısı, insanları hem büyüler hem de kendi dünyasına çeker. Babur, onun güzelliğine ve bilgeliğine hayran kalmış, ama aynı zamanda onun şarkısının içinde saklı olan bir hüzün de duymuştu."

Görüntülerde, Babur ve Sirena, birlikte denizin derinliklerine dalıyorlardı. Deniz kızı, Babur’a, kendi dünyasının sırlarını, okyanusun unutulmuş hazinelerini ve yıldızların denize yansıdığında fısıldadığı kadim hikayeleri anlatıyordu. Babur, Sirena’nın anlattıklarından etkilenmişti, ancak aynı zamanda kendi dünyasından, şehrinden de uzaklaşmıştı.

"Babur, Sirena’nın dünyasına hayran kalmıştı," diye devam etti Theron. "Onun şarkısı, onu hem büyülüyor hem de şehrinden, görevlerinden uzaklaştırıyordu. Babur, okyanusun derinliklerindeki bir hazineyi arıyordu; o hazine, sadece altın ve mücevherler değil, aynı zamanda unutulmuş bir bilgelik idi. Ancak Sirena, ona bu hazinenin bedelinin ağır olacağını biliyordu."

Kitaptaki sahneler, daha da derinlere indi. Babur ve Sirena, devasa bir deniz mağarasının girişinde duruyorlardı. Mağaranın içinden, daha önce duydukları melodiye benzeyen, ama daha güçlü, daha gizemli bir şarkı geliyordu. Bu, Sirena’nın şarkısının en saf haliydi.

"Sirena, Babur'u uyarmıştı," dedi Theron. "Şarkısının onu hem cennete hem de cehenneme götürebileceğini söylemişti. Babur, her şeyi göze almıştı. Çünkü o, sadece bir kaptan değil, aynı zamanda kendi kaderini çizmeye cesaret eden bir kaşifti."

Kitaptaki son görüntüde, Babur, elinde parlak, mavi bir ışık yayan bir küreyle, gemisinin güvertesinde duruyordu. Yanında, artık gözleri hüzünlü değil, bilge bir ifadeyle parlayan Sirena vardı. Küreden yayılan ışık, tüm denizi aydınlatıyordu.

"Ve sonunda, Babur o hazineyi buldu," dedi Theron. "O hazine, kayıp bir bilgelik idi. Sirena’nın şarkısının ardındaki sırrı çözerek, sadece denizin değil, aynı zamanda hayatın da dilini öğrenmişti. Ancak bu bilgi, onu şehrinden uzaklaştırdı. O, denizin derinliklerinde, Sirena ile birlikte, unutulmuş bir diyara yerleşti. Ve geride sadece onun gemisinin adı, ‘Yıldız Fısıltısı’nın yankısı kaldı."

Elif, ekrandaki görüntüye baktı. Babur'un hikayesi, ona kendi yolculuğunu hatırlatmıştı. Bazen, yeni bilgileri ve deneyimleri keşfederken, kendi dünyamızdan uzaklaşma eğiliminde oluyorduk. Ancak önemli olan, bu yolculuklardan ders çıkarıp, edindiğimiz bilgeliği geri dönüp paylaşmaktı.

"Yani, Babur şehre geri dönmedi mi?" diye sordu Elif.

"Hayır," dedi Theron. "Ama hikayesi burada, bu kütüphanede saklı. Ve sen, Elif, onun hikayesini dinleyerek, o kayıp bilgelik denizinden bir yudum aldın. Babur’un bilgeliği, şimdi seninle."

Kitaptan, mavi bir ışık yayıldı ve bu ışık, Elif’in avucundaki Yankı Taşı’na doğru aktı. Yankı Taşı, daha da parlaklaştı ve Elif, içinde dalgaların sesini, martı çığlıklarını ve o tatlı, hüzünlü flüt melodisini duymaya başladı.

"Babur’un bilgeliği, sana denizin dilini öğretecek," dedi Theron. "Ve belki de, gelecekteki yolculuklarında, kayıp kıyıları bulmana yardımcı olacak."

Elif, elindeki taşı sıkıca kavradı. Babur’un hikayesi, ona cesaret ve bilgelik vermişti. Şimdi, Aethelburg’un diğer unutulmuş kahramanlarının izini sürmeye hazırdı. Kütüphanenin bu denizcilik koridorlarından ayrılırken, zihninde hem okyanusun derinliklerinin sessizliği, hem de Babur’un ve Sirena’nın şarkısının yankısı vardı. Yolculuk devam ediyordu ve her yeni hikaye, Elif’i kendi gerçeğine daha da yaklaştırıyordu.

 

Bu bölümde, Elif Babur ve Sirena'nın hikayesini keşfediyor, denizlerin bilgeliğini öğreniyor ve kendi yolculuğunda yeni bir adım atıyor. Umarım bu bölüm de heyecan verici olmuştur!