Anayaso. Dünya şiiri rock düzenlemesinde

Anayaso. Dünya şiiri rock düzenlemesinde

Şemsi Belli (1925-1995) "Anayaso". Video bir sinir ağı tarafından oluşturuldu.
Videoyu beğendiyseniz lütfen yazarı destekleyin. Çünkü her şey sizin bağışlarınıza bağlı.
Sberbank 4276160994805480

-------- Şemsi Belli'nin "Anayaso" adlı şiiri üzerine bir sanat ve felsefe yazısı "Anayaso", Şemsi Belli’nin dönemin toplumsal ve bireysel travmalarını, halkın çaresizliğini ve acılarını derinlemesine işlerken aynı zamanda dilin, kültürün ve kimliğin ne kadar iç içe geçmiş olduğunu gözler önüne seren bir şiirdir. Şiir, hem halkın sesini duyurması hem de o sesin yansıttığı çaresizliği anlamak için bir pencere açmaktadır. Şiirin her satırı, hem bireysel hem de toplumsal bir dramayı betimlerken aynı zamanda dil ve kültür yoluyla bir kimlik arayışını da ima etmektedir. Şiirin Anlam Derinliği "Anayaso", kelime olarak hem bir mekân hem de bir anlam derinliği taşır. "Anayaso", Ankara’ya (Türkiye’nin başkenti) yönelik bir çağrıdır, ancak aynı zamanda bir halkın ve bireylerin hayatlarına dair bir çıkış arayışıdır. "Anayaso" kelimesinin kendi içinde taşıdığı vurgu, bir tür yardım çağrısıdır; bir ulusun, halkın, veya topluluğun dilinden bir isyan ve aynı zamanda bir teslimiyet duygusudur. Şiir, Türk toplumunun özellikle güneydoğusunda yaşanan yoksulluk, savaş ve bölgesel adaletsizlikler üzerine kuruludur. Şair, insanın temel ihtiyaçlarının bile karşılanamadığı, çocuğun, kadının ve yaşlının acı içinde olduğu bir dünyayı tasvir eder. "Bebek yanir, bebek hasda, bebek ataş içinde" dizelerinde, bir çocuğun yaşadığı acı, hem bireysel hem de toplumsal bir çöküşün sembolüdür. Buradaki "bebek" imgesi, toplumun geleceği ve umutlarının ne kadar kırılgan olduğunu simgeler. Dilin ve Kimliğin Rolü Şiirin en çarpıcı yanlarından biri, dilin kendisini bir engel olarak sunmasıdır. "Dil bilmezem, şavata’dan Hakkari’ye yol bilmezem" diyerek, şair, dilin sadece bir iletişim aracı değil, aynı zamanda bir ayrımcılık ve dışlanma unsuru olduğunu vurgular. Bu, aynı zamanda halkın kimliğini kaybetmesi ve dışlanmışlık duygusunun bir tezahürüdür. Dil, aynı zamanda bir toplumun kolektif belleğinin taşındığı bir araçtır ve dilin kaybı, geçmişin de kaybı anlamına gelir. "Şavata’dan Angara’ya ses getmiir, biz getmeğe guvvatımız hiç yetmiir" dizelerinde ise, bu dilsel ve kültürel engelin halkın sesini duyurmasına nasıl engel olduğunu ve toplumların merkezî sistemler karşısında ne kadar zayıf kaldığını gösterir. Bu, bir tür 'sözcüksel yoksulluk' ve 'kültürel yoksulluk' hikayesidir. İnsanlar, tarihsel olarak kendi kimliklerini ve dillerini kaybetmekte, bu kayıp toplumsal ve bireysel olarak onların gücünü sınırlamaktadır. Toplumsal Eleştiri ve Çaresizlik "Anayaso" şiirinde, bir halkın çaresizliği ve devlete karşı duyduğu güven eksikliği açıkça görülür. "Hökümet Baba" figürü, devlete olan hitapla başlar ve devletin, halkı yalnız bırakması eleştirilir. Bu devlet, 'baba' olarak çağrıldığında, bir zamanlar halkı koruyan, kollayan figürdür. Ancak burada baba figürü, halkı terk eden, ilgisiz kalan bir yönetim biçimini simgeler. Halkın acıları, açlık ve yoksulluk, devletin bu acılara kayıtsızlığıyla birleşir. Şair, "Gurban olam, çaresi ne" diyerek, halkın devlete olan çaresiz teslimiyetini dile getirir. Ancak, teslimiyet bir çözüm değil, bir isyanın ve umutsuzluğun sonucudur. Çaresizlik, şiirin her dizisinde belirginleşen bir tema olup, bireyin kendi varoluşunu anlamlandırmasındaki zorlukları yansıtır. Bir topluluğun acıları, bir bireyin kimlik krizini ve toplumun adalet arayışını ifade eder. İsyan ve Umut Şiir, toplumsal düzenin ve adaletin yitirilmiş olduğu bir dünyada umudu ve isyanı arayan bir sesin yankısıdır. "Ganadımız, golumuz yoh" gibi dizeler, halkın sahip olduğu değerlerin, hedeflerin ve umutlarının bile elinden alındığını anlatır. Burada anlatılan, sadece bir maddi kayıp değildir; aynı zamanda manevi bir yıkımın ve kimlik bunalımının da göstergesidir. Ancak bu umutsuzluk, aynı zamanda toplumsal bir arayışa dönüşür. "Hökümet Baba"ya yapılan çağrı, bir tür isyan olmasına rağmen, aynı zamanda bir umut ve yardım isteği olarak da anlaşılabilir. Şair, halkı ve toplumları uyandırmaya çalışan bir figürdür. Şiirinin sonunda, "Yerin, yurdun adresesin bilmirem, Angara’da: Anayasso!" diyerek, bir halkın kaybolmuş kimliğine, kendi yerini ve yönünü bulma çabalarına dikkat çeker. Anayasa, toplumsal sözleşmenin ve adaletin bir sembolü olarak, halkın adalet arayışını simgeler. Sonuç Şemsi Belli’nin "Anayaso" adlı şiiri, bir halkın dilinden, kimliğinden ve acılarından yola çıkarak, toplumsal eşitsizlikleri, dilsel engelleri ve devlete karşı duyulan güvensizliği derinlemesine işler. Şiir, hem bir isyan hem de bir arayıştır; halkın ve bireyin adalet, kimlik ve dil arayışıdır. Belli, bu şiirle sadece dönemin sosyal yapısını değil, aynı zamanda insanlık durumunun temel sorgulamalarını da gözler önüne serer. "Anayaso", sadece bir çağrı değil, aynı zamanda bir toplumun ruh halini yansıtan bir aynadır.

--------

YouTube'daki müzik kanalıma abone olun, videoyu beğenin ve paylaşın. Arkadaşlarınıza ve sevdiklerinize iyi bir ruh hali verin.